Skip to main content

Full text of "Comhairle chairdeil do gach neach aig am bheil feum oirre"

See other formats


tOMHAlRLE RDEIJL 

DO • 

AIG AM BHET I l-UE. 



TtiA -■''- i an ù'ìne 

ghoirid maill • reP nh, no ma ibh 

snn an ifrinn. £ m bitb^l 
do smuainich ' 

neamh no avm i thu, co 

luath '■> a bh^saicheas tu ? Co.dl anam nis 

J ? Is ceist chudthromsch - r'a f; oir ciod 

ai> Lairbhe taagad gt do choisin 
na cl illeas tu d' anam ? O 
eachd, mu'ro bi e ro anmoch. 

thig e riut comhnuidh a gabhail < rn ib ? 

— Ach :na thu ann an dòc ìi tearuinte. -.db, 

• ar< bheil do bhun oòchais daingrean ?.gi s cinntcach. Their thf ' 
gu bhtil Di:ì h, ugus t rì -i bh .'! thu 'n dùil nach sgi 

e thi ìmhnich, guidheam ort, aii < artas I 

mhaìi ;cair. Thug Dia seachad imha- 

a cha r/eii aon diubh nach do bhris ti i' agus«* 

mise. Nach "e!I e drTihiachaibh ort • lh le ri' 

uile cbridhe ? Gidheadh, nach i thu 

? Is naimhdea<- do J ta'n 

:as dufin' air bith an 
' 1 Eoin. ii. 15, 
eil thus' 1 a" ithaa' cbuid » 

's mo do shluagh s-i t-sac;. i 3? » s anu 

thu 'san t stighc I -..-.. dòrainn. 

• ; i. J3, 14. N&cl» do n , iumh amm 

urramacb, agua là Sàbai< Xach d' thug 

thu caidreadb riamh antì id uchd dc fhearg, farmftd, sannt, 
agus iomad ainmhiann agus di radh ? Nach robk 

jriamh cealg no breug anii do bheul r— Feudaidh e bith gu 
hudeanamhurnuighreDiaairmbadainn agustrafeasgair. 
n d' ìa;r tnu tròcair o Dhla le topradh co làidir as a 
as an deorach a tha bàsachadh le gorta greim bidh noan 
E :-.h dite mairueanas ? B' i sin an urnuigh cheart. 

I Ih e bithgu bheil thu tabhairt molaidh do Dhia, da uair l 

's an là, air son a thiodhlaca, Ach am bheil tbu idir ag tairt 
\ achais dà, a cheann vu do chuire a mhac fein 'do 'n 

fcaoghal, a bhàfi'chadh ait'scn pheacaich j raar a bheirqask 



2 

tu buidheachis do 'n f hear a theasairgeadh as an utsg thu 's 
an ionn dol thar do cheann ? B' esìh sn rnoladh bu chòir 
dhuit a thoirt da. Is deimhin learn gu bheil do chogais fein 
'g ad dhìteadh. Tha foca! De cuideachd ag innseadh dhumn 
nach seaìbhaicb an leitVJe so d ibbriogbachd neimh. 

Faic 1 Corint. vi. 9, 10. &cc — Ach tha thnsa, theagarnh, ag 
saoilsin nach 'eìl neach toiliteanacb air peanas siorruidb, ach 
iadsari amhàin a bhios am bidheantas a' ^nàihachadh nam 
peacakfo so. M^Yisodo :..h ■ <U, tfea thu fadamearachd. Tha 
La^h naomh an Tighearn a' dìteadh duìne air son aon lochd. 
Galat.iii. 10. Smuainich, raa seadh, cia lionar na mallachd- 
an a ta ullamh gu tuiteam air an anam thruagh sin agadsa. 
Ma 's Jeor aon lcchd gu do mballuchadh gu siorruidh *, cia 
irom, cia uamhas.ich am binn a ta agad r'a earbsadh ? 

Agus nise, lea^ dhomh fharaid dhiot, an aithne dhuit cia 
rnar a dh' fheudas tu dol as o'n dòruinn so ? Abair gu bheil 
thu brònach air son do chionta. An dean am bròn sin 
maitheanas a chosnadh dhuit ? Cha dean. Am maitheadh 
\sa ficbead pund do dhuine, amhàin air son gu bu doilich leis 
tainfhiach sii bhi agad air ? Cha mhò na sin bheir Dia 
Liaèanas duiftsav atr 5on ! do bhròin. Bha btòn mar so 
-aiC Judas \ b'aitbreach leis an ni a rinn e, gidheadh cha d'rinn 
sin a tbearnadh — An dean, ma ta, bròn air son do lochda^. 
agns leasachadh beatha, do shaoradh pheanas ? Cha dean. 
Am maitheadh tusa na fiacha bhiodh agad air duine, a cheanrt 
nach robh e 'g am meudachsdh, no cur tuille riu ? Cha mhà 
na.sin a mhaitbeas D.ia d' fhiachasa. Am fad 's a shaoilea* 
tu gu< dean d' aithreachas, no do leasachadb beatha, no do 
dheanadas fein, doshaoradh : charbVd thu ach 'gadmhealladhr 
fein ; cha diong iad sin a bheag *s am bith dhuit. Thubhairt 
Dia, " An t-anam a chiontaicheas, gheibh e bàs." Esec. 
xviii. 20. Tha cheartas agus fhirinn le chèil ag agairfe 
dioghaltais air a' phescach. Nan d'thugadh Dia maitheanas. 
duitsa air an t-seol a ta thu 'g earbsadh j 's ann a chuireadb 
e air chul araon a cheartas agus fhìrinn. Gidheadh, d' a 
mhòr thròcair, dh' orduicfa e slighe leis am feud e peacairean 
a mhaitheadh, gun a cheartas nofhìrinn a chnr air chùl. An 
aìthne dhuitse ciod i an t-slighe so ? Am bkeil fhios agad 
*ionnas a dh' f heudas tròcair agus f ìrinn a cheil a choinneach- 
adh ? Stad beagan j dùin an leabhar mionaid no dhà ; agus 
smuainich agad fem, am bheil fhios agad cia mar dh? f heudasr 
•4'anam bhi tearuinte. - — — — > * -«*- 

* Ciod an cunnfcas a ih* agad re thabhairV..' 



Am bheil thu nise, rè ùineco fhada, huailteach ùo 'n bhàs 
shiorruidh ; ann an cunthart, gach uair dod'airnsir, gu feudadh 
e do ghlacadh % agus am bheiì thu fathast aineolach air an aon 
t-sligbe tre 'm feud thu dol as ? Nacb truagh an slaid anns 
am bheil d' anam bochd ? O smuainich, ma 's e as gu bàsaicb 
thu an diugh, cìod* anstaid anns am bì thu tuille gu brath ? 
Nam faigheadh tu bàs an dè c' ait am biodh d'' anam air a' 
cheart uair so ? An ann am flaitheamhnas ? Cia mar bhiodh 
tu an sin, an ur.ir nach d' rinn thu greim air an t-slainte ta 
cur 'an ceill 's an t soisgeul, agus nach 'eileadhon uiread 
as hos agad c iod i ? Air an aobhar sìn tabhair moladh doDhia 
air son do bheatha a ehaomhnadh ; agus guidh air gu-n aom c 
do chridhe gu gabhail ris na niìhibh so a leanaS. 

Tha thu fiosrachadh ciod is èigin duit a dheanamh chum 
bhi air do thearnadh. 'S e freagrndb na ceiste cudthromaich* 
so, " Creid anns an Tighearn Io$a Criosd, agus bithidh tu 
tearuinte. ,, Leugh mar thachair do fhear coimhead a 
phriosuin, Gniom. xvi. 25, — 35. Thubhairt Criosd, an deigb 
stseirigh, r' a Dheisciobluibh, u . Ge b' e chre'sdeas agus a 
bhaistear, saorar e \ ach ge b* e nach creid, dìtear e." Marc. 
xvi. 10. 

Ach ciod e sin, creidsin ann an Criosd ? — Tha, a chreidsìn 
gur e Iosa Criosd Dia, co-ionann ris an A thair ; gu do ghabh 
e ar nadur air fein, chum umhlachd a thabhairt do lagh Dhe 
a bhris sinne, agus am peanas sin fhulang a thoill sinne ; agus 
nach urrainn aon duine air fheabhas, ge do robh e ionraic agus 
stuam, dèircaìl agus daonnachdai), bhi air a shaoradho ifrìnn, 
ach amhain tre f bulangas Chriosd ; no bhi 'n a oighre air 
flaitheamhnas, ^ch'^amhain airsgàthumhlachd agusfìrearhachd 
Chri&sd. Guidheam ort,uime«in, rack a dh' ionnsuidh Chriosd 
leis an achuinge iriosail sin, " a Dhe dean trocair ormsa ta a* 
m/ pheacach." Luk. xviii. 13, Na saoil gu dean d' oibre 
fein do thearnadh ; no gur leor d ? oibre fein ann an cuid, agus 
gu dean Criosd amach a' chuid eile. Ma bhios tu idir tearuinte, 
is cigin gur an tre thoil'lteanàs ChrÌQsd amhaìn, Agus raa bheir 
Dia dhuit, do dhòchas a chur ann an Criosd amkain air son 
maitheanais do pheacaidh 5 gràs iarruidh o Chriosd chura 
a chaithe-beathasan a leantuinn j ann aon fhocal, gu Criosd a 
ghabhail mar co Shagart gu do rèite dheanamh re Dia, agus 
mar do Righ gu rioghachadh tharad agus annad 5 an sin is 
eigin gu bi thu tearuinte, cha nurrainn thu bhi cailltè. 

Thubhairt mi roimh nach dean aithreachas 00 ìeasachadh 
fceatha do thearnadh. Gidheadh fea iad sin le cheile eo 



f heumail, 's nach urrainn thu bhi tearuinte ai an eugmhaìs.— 
Ach feudaidh e tachairt gu bi thu fà dhoilghios air su.i ao 
lochda, agus gu treig thu iad ann an cailegin, agus uidheadh 
.gu b ; thu caillte an deigh sin. Feumaidh tu fuath tboirt do 
n phcacadh, ionnas gurgrhineil leat thufein air sondo chionnta 
amhud Job, n uìir a thubhairt e, " feuch tha mi neoghlan ; 
tha mi gablv.il gràin diom fcin, agus ag deanamh aitbreachaia 
ann an duskcb agus luaithre." Feumaidb do criidbe bhi gu h- 
ìomUra air atharrachadh'; feumaidh tu bhi a'd'chreutoirnundh 
agus bhi air do bhreilb arìs. An aitbne dhuit ciod e sin bhi 
air do bhreith arìl ? 1« e so e ; gu-n gradhaich thu na niihe 
.1 dfe' fhu ithaich thu ro-'m'ic agu ru toir thu fuath do na 
nithibb d'an robfc i • roirnne. Gus am am so, 

ghradhaich ihu m saoghal, do thoil fein, agus am peacadh : 
tu nise .. do Dhia, d' a fhocal, d a 

■jthntìbh, d' a thigh, agus i' a orduìghibh. Roimhe so, cha 
robi rt mu leas d' anama ; ach nise feumaidfi tu bhi 

do ghnàth ag iarruidh ìiuitheamhnais giàis, agus gloire o 
Dhia. Mur bi do rùn agus do thogradh agus d' oidhripe gu 
leir air um mùthadh, 's e sin * 4 murbi thu air do bhreith aris, 
cha n-urrainn thu dol asteach do rioghachd neinih." 

Cha n- 'eil thu air do bhreith as ùr an uair a bhaistear thu. 
Am baisteadh, is cbair o 'n leth amuigh e air a' chorp. An 
ur-bhreith, is cbair o'n leth a«itigh e anns an anam. Ann 
an ainm Dhe na tamh gus an rànnsukh thu au Scriobtur, no 
gus am faigh thu Ciiosdaidh cràbhach eigin, a bheir tuille 
eohis duit inu 'n ur bhreith. An ualr a thuigeas tu ciod Ì9 
Qor chor do gach «on neach a bheirear asteach do 'n t-saoghal, 
■asr a ta e aix a chur sios, Rom. iii. is ann is iearr a thuigeas) 
tu gnè agus fcum an nuadh bhieith, air am bheil ìuroradh, 
Eoin. iii. 

Rarmsuich Scriobtuir na firinn, mar fhocal anDebheòj 
creid an teisteas a tha iad a' tabhairt mu d' staid cf Àllte thaabh 
naduir, agus an teisteas & ta iad a tabhairt air Iosa, a 
chriochnaich obair na Slainte, agus a tha nis air àrdachadh na 
Phrionnsa agus 'na Shlìmuighear, a tb< '■■ achas ygusl 

maitheanas peacaidh, agus a tha cci taa ch gu h iomlan air na 
h-uile a thig a dh' ionnsuidh DBe tridsan a thearnadh ; tre 
chreidirah annsan, mothaichidh tu gu cinnteach sìth agufl 
aoibhneas, nach urradh an seoghal a thoirt seachad, no a^hoirt 
falbh. Gu deònaicheadh Dia abheannachd leisna finnnibh 



air 



so do tanam. m 

Lèu^h.na h-sarranna do'n Sciiobtvur a dh auimicu mu 



vss&gaL 

IP 



fSStt, 

§ 

Hffl 



m 



® 



mm 

Wm 



wm 



m 



ìm 



I 






&xk 



i 



s$$